Δεύτερη συνάντηση των Ζαπατίστικων λαών με τους λαούς του κόσμου.
Οι συναντήσεις άρχισαν την Παρασκευή 20 Ιουλίου στο καρακόλ του Οβεντίκ, περίπου 1 ώρα με το αυτοκίνητο .έξω από την πόλη του Σαν Κριστομπάλ ντε λας κάζας, σε υψόμετρο 3000 μέτρων. Στο καρακόλ αυτό υπήρχαν καταγεγραμμένοι περίπου 2330 ξένοι αλληλέγγυοι από 46 χώρες, έτσι όπως τουλάχιστον ανακοίνωσε ο Sub Marcos.
Κατ’ αρχάς έγινε η παρουσίαση, από τις διάφορες επιτροπές των δήμων και από την επιτροπή καλής διακυβέρνησης του καρακόλ του Οβεντίκ στο οποίο συμμετέχουν 4-5 δήμοι, ενός απολογισμού του έργου που κάνανε οι Ζαπατίστας από το 1994 που έγινε η εξέγερση μέχρι το 2007, δηλαδή απολογισμός 13 ετών πάλης και οικοδόμησης της αυτονομίας όπως την ονομάζουν. Υπήρχαν συγκεκριμένα θέματα, όπου για 45 λεπτά γινότανε ανάλυση για καθένα απ’ αυτά και μετά δινόταν ένας χρόνος 15 λεπτών για ερωτήσεις στις οποίες απαντούσαν οι ιθαγενείς που ήταν εκπρόσωποι των δήμων και της επιτροπής καλής διακυβέρνησης του Οβεντίκ.
Τα θέματα ήταν τα εξής: Το πρώτο ήταν το θέμα της παιδείας, το δεύτερο ήταν το θέμα της υγείας, τρίτο το θέμα των γυναικών, τέταρτο το ζήτημα της συλλογικής εργασίας, πέμπτο το πώς λειτουργούνε οι επιτροπές στους διάφορους δήμους, έκτο το πώς λειτουργεί η επιτροπή καλής διακυβέρνησης, και έβδομο και τελικό θέμα μια αποτίμηση της πορείας που έχουν κάνει τα 13 χρόνια προσπαθώντας να χτίσουν αυτόνομες δομές σε όλα τα προηγούμενα σημεία που αναφέρθηκαν, στους διάφορους δήμους και κοινότητες.
Πολύ επιγραμματικά στεκόμαστε σε δύο πολύ σημαντικά, για μας, θέματα: στο θέμα της υγείας και της παιδείας. Στο θέμα της παιδείας έχουν κάνει πρωτοβάθμια εκπαίδευση 3 ετών όπου φοιτούν και Ζαπατίστικα παιδιά αλλά και παιδιά μη Ζαπατίστες. Επίσης εδώ και 3 χρόνια έχουν ξεκινήσει να λειτουργούν και μια δευτεροβάθμια, τύπου γυμνάσιο, εκπαίδευση από όπου αποφοιτούν μετά από 6 χρόνια.
Στο θέμα της υγείας υπάρχει ήδη μια κλινική μέσα στο καρακόλ η οποία είναι επανδρωμένη με παραϊατρικό προσωπικό και με κάποιους γιατρούς και υπάρχουν δύο ασθενοφόρα τα οποία μάλιστα τα έχουν δωρίσει οι «ya basta» από την Ιταλία.
Στα θέματα επίσης των γυναικών αυτό που είναι σημαντικό είναι το ότι από το 1994 και μετά τις σέβονται πλέον στο σπίτι οι άντρες ενώ πριν τις κακοποιούσαν ή τις βιάζανε τα διάφορα αφεντικά στα οποία δουλεύανε. Βέβαια υπάρχει ακόμα δουλειά να γίνει αλλά το πολύ θετικό είναι ότι εκπροσωπούνται σε ποσοστό μισό- μισό σε όλους τους δήμους και κοινότητες και στην επιτροπή καλής διακυβέρνησης.
Το θέμα της συλλογικής εργασίας είναι πάρα πολύ σημαντικό, γιατί μέχρι το 1994 δούλευε ο καθένας μόνος του με αποτέλεσμα να έχουν πρόβλημα επιβίωσης. Τώρα δουλεύουν μαζί στους αγρούς και επίσης έχουν κάνει και κάποιες συλλογικότητες σε επίπεδο χειροτεχνίας, και προσπαθούν να πουλήσουν τα χειροτεχνήματα αυτά (συλλογικά πάντα) είτε σε κάποια μαγαζιά που έχουν σε κοινωνικά κέντρα στο Σαν Κριστομπάλ, είτε μέσω κάποιων που τα αγοράζουν από μόνοι τους.
Οι επιτροπές καλής διακυβέρνησης αναφέρθηκαν στο ζήτημα της δικαιοσύνης, το οποίο είναι πάρα πολύ σημαντικό. Επανέλαβαν ότι δεν υπάρχουν φυλακές, υπάρχει μόνο μια προσωρινή κράτηση μερικών ωρών όταν τα αδικήματα είναι πολύ χαμηλού τύπου, δηλαδή κάποιες μικροκλοπές κτλ. Αυτή η κράτηση γίνεται μόνο και μόνο για να μπορεί η επιτροπή καλής διακυβέρνησης να κάνει μια έρευνα για να δει τι ακριβώς συμβαίνει και να λυθεί το θέμα, πάντα με συμβιβασμό. Όταν υπάρχει κάτι πιο σοβαρό, όπως βιασμός ή φόνος που είναι αρκετά σπάνιο μέσα στις Ζαπατίστικες κοινότητες, τότε τους κρατούνε 2-3 μέρες περισσότερο για να κάνουν την έρευνα και μετά τους αφήνουν ελεύθερους. Στην πρώτη περίπτωση υπάρχει εργασία είτε σε συλλογικό επίπεδο που γίνεται από αυτόν που έχει διαπράξει το αδίκημα, είτε στο επίπεδο αυτού που έχει αδικηθεί για 2 με 3 μέρες, και στη περίπτωση που είναι το αδίκημα πιο σοβαρό η δουλειά που παρέχεται είναι γύρω στις 12 ,είτε στη κοινότητα είτε σε αυτόν που έχει υποστεί το αδίκημα. Αυτά είναι μερικά από τα σημεία που είναι πιο σημαντικά.
Οι συναντήσεις συνεχίστηκαν στα καρακόλ της Μορέλια, της Λα Γκαρούτσα και του Ρομπέρτο Μπάριος στο μοτίβο που αναφέρθηκε δηλ. 45 λεπτά ομιλία για κάθε θέμα από 5-6 συντρόφους κάθε επιτροπής, και μετά απαντήσεις. Αυτό γινόταν πρωί και απόγευμα μέχρι 7-8 ώρα το βράδυ.
Υπάρχουν διαφορές ανάμεσα στους δήμους και στα καρακόλ. Για παράδειγμα στο θέμα της υγείας σε μερικά καρακόλ υπάρχουν κλινικές οργανωμένες και αλλού κλινικές με λιγότερες δυνατότητες που τις λένε «μικροκλινικές». Επίσης η θητεία των επιτροπών καλής διακυβέρνησης ποικίλει. Στο Ρομπέρτο Μπάριος για παράδειγμα είναι γύρω στον ένα μήνα, ενώ στο Οβεντίκ είναι 3 χρόνια.
Στο καρακόλ της Μορέλια έγιναν οι παρουσιάσεις των τριών καρακόλ καθώς και η τελετή λήξης της συνάντησης. Κάθε βράδυ γινόντουσαν διάφορα πολιτιστικά δρώμενα με θεατρικά, ποιήματα, τραγούδια και με λαϊκούς χορούς και ορχήστρα. Το ίδιο σκηνικό επαναλήφθηκε και στο καρακόλ της Λα Ρεαλιδαδ, μέσα στη ζούγκλα, εκεί απ’ όπου ξεκίνησε όλο το ένοπλο το 1994.
Σχετικά με τις παρεμβάσεις του EZLN, σε όλες τις τελετές έναρξης και λήξης σε κάθε καρακόλ υπήρχαν τοποθετήσεις των διαφόρων κομαντάντες/ας του EZLN και του Μάρκος. Στο καρακόλ της Λα Ρεαλιδάδ, σημαντικό ήταν ότι ευχαρίστησαν τους ξένους αλληλέγγυους για την εκεί παρουσία τους και για την αλληλεγγύη που έχουν δείξει μέχρι τώρα, αλλά επισήμαναν επίσης ότι αν δεν ήταν εκεί με την αλληλεγγύη αυτή, οι Ζαπατίστας θα έκαναν έτσι κι αλλιώς όλη αυτή τη δουλειά που κάνουνε, δηλαδή αυτονόμηση από το Μεξικάνικο κράτος, αλλά με χαμηλότερους ρυθμούς.
. Σε κάθε τελετή έναρξης και λήξης έμπαινε πρώτα η μεξικάνικη σημαία και μετά του EZLN, τα μέλη του οποίου χαιρετούσαν στρατιωτικά και τραγουδάγανε τον εθνικό ύμνο του Μεξικού και μετά τον Ζαπατίστικο.
Άλλα δύο σημεία που είναι σημαντικά είναι ότι παράλληλα με αυτό το 10ήμερο με τις τοποθετήσεις- απολογισμούς των επιτροπών καλής διακυβέρνησης, έγιναν συναντήσεις και παρουσιάσεις συντρόφων από την Via campecina ο «αγροτικός δρόμος» όπως λέγεται, που είναι παγκόσμια οργάνωση στην οποία συμμετέχουν αγροτικοί συνεταιρισμοί απ’ όλο τον κόσμο. Σημαντικό είναι ότι ήταν η πρώτη φορά που κάποιοι που συμμετείχαν είχαν έρθει για να έχουν ειδικές επαφές με τον EZLN.
Είναι κάτι το οποίο πέρασε λίγο απαρατήρητο στα τοπικά μέσα ενημέρωσης, αλλά δείχνει ότι υπάρχει μια τάση του να συνεννοηθούν και να συντονιστούν μεγάλα κινήματα αγροτών, όπως κινήματα από την Ινδία που αριθμούν 300.000.000 κόσμο. Υπήρχαν εκπρόσωποι από την Ταϊλάνδη, από την Ινδονησία, από τη Μαδαγασκάρη, από το κίνημα MST των αγροτών χωρίς γη από την Βραζιλία, από κινήματα ιθαγενών που παλεύουν ενάντια στα ορυχεία κάρβουνου στη Βενεζουέλα. Είναι η πρώτη φορά που συνδικαλιστικές οργανώσεις αγροτών έρχονται σε επαφή με ένοπλο κομμάτι του παγκόσμιου κινήματος όπως οι Ζαπατίστας.
Σύντροφοι από το “από κοινού”
που συμμετείχαν στη δεύτερη συνάντηση
των Ζαπατίστικων λαών με τους λαούς του κόσμου
Βόλος Αύγουστος 2007
16.5.07
Οι κρατούμενοι του Atenco
Στις 5 Μαΐου οι ηγέτες του FPDT (Μέτωπο των Λαών για την Υπεράσπιση της Γης) του Ατένκο, Ignacio del Valle, Felipe Alvarez Hernandez και Hector Galindo Gochicua, που από τις 3 Μαΐου του 2006 κρατούνται στις φυλακές υψίστης ασφαλείας της La Palma, καταδικάστηκαν σε 67 χρόνια και 6 μήνες φυλάκιση ο καθένας για το αδίκημα της απαγωγής. Οι κατηγορίες αυτές αφορούσαν στην παράνομη κράτηση του, Rosendo Rebolledo Montiel, πρώην διευθυντή της κυβέρνησης, υπεύθυνου της ανατολικής περιφέρειας της πολιτείας, στις 8 Φεβρουαρίου του 2006, καθώς και 4 ανώτατων στελεχών του υπουργείου παιδείας της πολιτείας, στις 6 Απριλίου του ίδιου έτους, όταν μια προγραμματισμένη συνάντηση των κατοίκων με το γενικό γραμματέα του υπουργείου (στην οποία θα συζητιόταν η αναστύλωση του δημοτικού σχολείου και η κατασκευή του πρώτου ειδικού σχολείου της περιοχής) ακυρώθηκε λόγω της απουσίας του κυβερνητικού στελέχους. Δεν έχει καμία σημασία που τα ίδια τα υποτιθέμενα θύματά τους, όπως ο Rosendo Rebolledo Montiel, δεν τους αναγνώρισαν ως υπεύθυνους απαγωγής. Ο εισαγγελέας άσκησε έφεση προχθές προκειμένου να τους επιβληθεί μεγαλύτερη ποινή (αν όχι 120 χρόνια που είναι η ανώτατη τουλάχιστον 90 δηλ. 45 για κάθε απαγωγή ) χαρακτηρίζοντας τους ως επικίνδυνους εγκληματίες. Παράλληλα, τους επιβλήθηκε στον καθένα χρηματικό πρόστιμο ισοδύναμο με το σύνολο των ημερομισθίων 2476 ημερών για αποκατάσταση ζημιών.
Οι κρατούμενοι της La Palma ειδοποιήθηκαν στις 5 Μαΐου τα ξημερώματα, για την απόφαση του δικαστή της Toluca ενώ, τι ειρωνεία, η σύζυγος του Ignacio del Valle, Trinidad, όταν βρισκόταν στην Cuernavaca για να παραλάβει, εκ μέρους του συντρόφου της και εκ μέρους του FPDT, το εθνικό βραβείο ανθρωπίνων δικαιωμάτων Don Sergio Mendez Arceo. Η απόφαση έγινε γνωστή στο Ατένκο όταν έφτανε το καραβάνι αλληλεγγύης με επικεφαλής το SCI Marcos και τους συντρόφους της Άλλης Καμπάνιας.
Εκπρόσωπος του FPDT δήλωσε ότι «κάτι τέτοιο δείχνει τη μεγάλη σημασία που δίνει η κυβέρνηση της πολιτείας σε αυτό, στέλνοντας πολιτικά το μήνυμα της όξυνσης της σύγκρουσης. Επιθυμεί την παραδειγματική τιμωρία.»
Στη συνέντευξη τύπου που οργανώθηκε προχθές από το FPDT, ανακοινώθηκε η πραγματοποίηση πορείας το Σάββατο 12 Μαΐου η οποία θα καταλήξει στην προεδρική κατοικία Los Pinos.
Εκεί, η Maria Antonia Trinidad Ramirez ανέφερε ότι με την απόφαση αυτή η κυβέρνηση δηλώνει ξεκάθαρα ότι έχει ως στόχο να εκδικηθεί και να τιμωρήσει το λαό του Ατένκο που, το 2001, ανέτρεψε το σχέδιο της κατασκευής του αεροδρομίου, φροντίζοντας, παράλληλα, να παραμένουν ατιμώρητοι οι υπεύθυνοι της καταστολής, των βασανιστηρίων και των βιασμών και οι πολιτικοί τους προϊστάμενοι, όπως ο κυβερνήτης της πολιτείας του Μεξικό, Enrique Pena Nieto, ο πρώην διοικητής Υπηρεσίας Ασφαλείας της Πολιτείας (ASE) ( εμπνευστής και της αιματηρής καταστολής της φοιτητικής εξέγερσης του UNAM, το 2000), Wilfredo Robledo και ο νυν Γενικός Εισαγγελέας, Eduardo Medina Mora. Απαίτησε την άμεση και άνευ όρων απελευθέρωση των πολιτικών κρατουμένων, την ακύρωση των ενταλμάτων σύλληψης, την τιμωρία των φυσικών και ηθικών αυτουργών της αστυνομικής καταστολής. «Ως Μέτωπο των Λαών για την Υπεράσπιση της Γης δε θα επιτρέψουμε να μείνουν οι σύντροφοί μας, ούτε λεπτό παραπάνω, στις φυλακές της κυβέρνησης. Θέλουμε να γυρίσουν πίσω στη γη που υπερασπιζόμαστε όλοι μαζί αυτά τα 6 χρόνια». Τέλος κάλεσε όλους να ενισχύσουν, με τη συμμετοχή τους, τη μόνιμη πλέον κατασκήνωση που, από τις πρώτες μέρες της καταστολής, το Μάιο του 2006, έχει στηθεί έξω από τη φυλακή του Σαντιαγκίτο.
Ίσως, η κυβέρνηση επιλέγει να τελειώνει με το λαό του Ατένκο και για έναν επιπλέον λόγο αφού μεγάλη πολυεθνική εταιρία επαναφέρει την πρόταση για την κατασκευή αεροδρομίου στην περιοχή.
Τα γράμματα των κρατουμένων των φυλακών του Santiaguito και της La Palma φανερώνουν όχι μόνο την οργή αλλά και την αποφασιστικότητα των κοινωνικών αγωνιστών του Ατένκο να μην υποταχθούν, να μην πουληθούν. «Hasta morir, si es preciso». Ως το θάνατο, αν χρειαστεί.
Ακολουθούν τα γράμματα των πολιτικών κρατουμένων του Santiaguito, για τον 1 χρόνο από την επίθεση στο Ατένκο και του Ignacio del Valle, από τη φυλακή υψίστης ασφαλείας της La Palma, απάντηση στην καταδικαστική απόφαση .
Γράμμα του “Nacho” del Valle από τη φυλακή εξόντωσης της La Palma.
Αδέρφια, σύντροφοι, όλες εσείς οι συντρόφισσες: Από τα βάθη της καρδιάς μας σας στέλνω ένα χαιρετισμό και μια αδερφική αγκαλιά ευχόμενος να έχετε ευημερία στις καρδιές σας και αρμονία στις δράσεις σας, ακολουθώντας πάντα το ίδιο αστέρι, την πορεία που μας οδηγεί στο όνειρο αυτό που τόσο λαχταράμε, και ενωμένοι θα κατακτήσουμε, ακόμα κι αν αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να διανύσουμε το δρόμο του πόνου και της οργής.
Ξέρω ότι είστε αυτοί που πρέπει να είστε : εκείνοι που κάνατε δικό σας τον πόνο και την οργή μας, την ανικανότητά μας, τις κραυγές μας, αυτοί που ήσασταν πάντα, σιωπηλοί, που στηρίζετε, αντιστέκεστε, προχωρώντας, δημιουργώντας τα μονοπάτια που περιμένουν τα βήματά μας, συμμετέχοντας ενωμένοι, ορίζοντες που με πόνο και θάνατο σφυρηλάτησαν οι παππούδες μας, χωρίς να πουληθούν, χωρίς να λυγίσουν, αντιστεκόμενοι, κρατώντας στις γροθιές τους το μέλλον χιλιάδων, σαν σημαίες που κραδαίνονται κυματίζοντας τις χαραυγές της ελπίδας.
Σήμερα, κλείνει ένας χρόνος από την επίθεση που εξαπέλυσε το κτήνος, προσβάλλοντας, με τον πιο δειλό και ελεεινό τρόπο, τα ιερότερα αισθήματά μας, αφήνοντας μια τόσο βαθειά πληγή που μας κάνει να τρέμουμε από οργή, δεν ξεχνιέται, και μας καλεί να εντείνουμε τις προσπάθειές μας για να συνεχίσουμε την πορεία, να μην σταματήσουμε ποτέ. Ακόμα κι αν ο δρόμος είναι αργός, έχει πολλές στροφές και παραμονεύουν πολλοί κίνδυνοι που μας απειλούν αδιάκοπα, δεν πρέπει να σταματήσουμε γιατί είμαστε ρυάκια που στο κάλεσμα της βροχής σχηματίζουμε ποτάμια μεγάλα, που, ενωμένα, πνίγουν το κτήνος , σπάζοντας με κρότο τα σίδερα που φυλακίζουν τα πιο όμορφα όνειρά μας για δικαιοσύνη και ελευθερία.
Προς όλους: η ευγνωμοσύνη που νιώθουμε γεννήθηκε από τα αισθήματα μας, αυτά που επέζησαν από την ανελέητη αυτή επίθεση, που γέμισε με πληγές, φόβο και πόνο τις ψυχές και τη σάρκα μας. Πώς να ξεχάσουμε τη αδερφική και αποφασιστική βοήθεια απέναντι στο δράμα της καταστολής, με την μαινόμενη φρουρά να επιτίθεται ενάντια στο λαό μας και το αίμα που έβαψε το θάρρος μας να πούμε φτάνει πια! Δε δεχόμαστε ούτε φιλοδωρήματα που συνοδεύονται από ψέματα καλής θελήσεως ούτε συμπόνια! Πώς να πιστέψουμε στην καλή θέληση όταν μας εκμεταλλεύονται, μας ταπεινώνουν, και δολοφονούν στο όνομα του δικαίου, κλέβοντας από τη ζωή μας τη δημιουργική αυτή δύναμη με την οποία τα χέρια μας δίνουν ζωή στην ύλη; Πώς να πιστέψουμε στη δικαιοσύνη όταν μας υποδεικνύουν ως εγκληματίες προσβάλλοντας μας, με σκανδαλώδεις εκφράσεις. Και αυτοί να εμφανίζονται ως θύματα απέναντι στις εκκλήσεις του λαού μας για δικαιοσύνη. Εφαρμόζοντας τις πλέον ελεεινές μεθόδους για να επιβάλλουν το καθεστώς καταστολής τους και επιβάλλοντας το φόβο και την τιμωρία.
Παρ’ όλα αυτά, ωστόσο, το κτήνος σφάλει για άλλη μια φορά. Γιατί ποιος μπορεί να φυλακίσει τη μανία ενός ηφαιστείου; Σιωπή του αιώνα που εκρήγνυται σε ελάχιστο χρόνο, και αφήνει κομμάτια οργής και πόνου, ποιος μπορεί να φυλακίσει αυτό το σύμπαν από ελευθεριακά φτερά που πετούν, όπως τα αναμμένα φώτα διαλύουν την ομίχλη που φυλακίζει τα όνειρά μας; Ποιος μπορεί να φυλακίσει το φως που εισβάλει ορμητικά; και στο κάλεσμά του συγκρούεται για να ξυπνήσει τις συνειδήσεις και να οδηγήσει την δική του πορεία, ακολουθώντας τους ορίζοντες της δικαιοσύνης και της ελευθερίας; Ποιος μπορεί να σταματήσει την πορεία των βημάτων σου;
Σε όλους τους αδερφούς και τις αδερφές εκφράζω ξανά την εκτίμηση, το σεβασμό που, ως άνθρωποι, τρέφουμε για σας και την ευγνωμοσύνη μας για την επαναστατική σας αλληλεγγύη.
Ως ομάδες, λιγότερο ή περισσότερο πλατιές οργανώσεις, όλων των μεγεθών, όλων των τομέων, των κατοίκων των γειτονιών, των φοιτητών, των αγροτών, των ιθαγενών αδερφών μας, της πόλης, της υπαίθρου ή του βουνού, ο αγώνας συνεχίζεται.
Η φυλακή μπορεί να φοβίζει αλλά δε σκοτώνει, πεθαίνει μόνο αυτός που σπάει, αυτός που υποτάσσεται.
Από τη φυλακή Εξόντωσης της La Palma.
IGNACIO DEL VALLE, Μέτωπο των Λαών για την Υπεράσπιση της Γης.
Προς το λαό, γενικά:
Αγαπητοί σύντροφοι
Δεχθείτε ένα στοργικό χαιρετισμό από τη φυλακή του Santiaguito στην Almoloya de Juárez.
Ένα χρόνο από την άδικη σύλληψή μας, σας λέμε ότι, οι πληγές δεν έχουν γιατρευτεί, εξακολουθούν να είναι ανοιχτές, προκαλώντας θυμό αλλά και δίνοντας μας δύναμη.
Η κακή κυβέρνηση πιστεύει ότι, κρατώντας μας υπό καθεστώς απαγωγής, οι φωνές μας θα σωπάσουν ή θα εξασθενίσουν, τα βήματά μας θα σταματήσουν. Όμως κάνουν λάθος, εξακολουθούμε να είμαστε όρθιοι με αξιοπρέπεια και δύναμη, ζητώντας δικαιοσύνη και ελευθερία για όλους, για να απελευθερώσουμε τη χώρα μας από το φασιστικό και δολοφονικό αυτό σύστημα.
Η φωνή μας συνεχίζει να ακούγεται γιατί δεν είναι μόνη, είναι μια συλλογική φωνή που βγαίνει μέσα από τις φυλακές, τους τάφους, τις κοινότητες, τα σχολεία, τους κάμπους, τα εργοστάσια, τα σπίτια, τους δρόμους, την πόλη, τις ακτές, τη σιέρρα, την έρημο. Η φωνή μας κραυγάζει το όνομα των δολοφόνων, του Vicente Fox, του Enrique Peña Nieto, του Ulises Ruiz, του PRI, του PAN, του PRD, της TV Azteca, της Televisa, Medina Mora καθώς και των διεφθαρμένων υπαλλήλων τους όπως του Abel Villicapa, του Wilfredo Robledo, της Elena Pérez Duarte, και όλων εκείνων που προδίδουν πρόθυμα το λαό, αναζητώντας εξουσία και προνόμια.
Θέλουμε να προτείνουμε στο Felipe Calderón να χτίσει κι άλλες φυλακές κι άλλους τάφους, να σπάσει τις διεθνείς συμφωνίες για τα ανθρώπινα δικαιώματα, γιατί δεν πιστεύουμε πια τα ψεύτικα και υποκριτικά λόγια του για «ελεύθερη και δημοκρατική χώρα».
Ζούμε σε μια δικτατορία, την οποία δεν ανεχόμαστε, γι’ αυτό και καθημερινά υπάρχουν όλο και περισσότερες κοινωνικές εξεγέρσεις, και δε θα καταφέρουν να κατευνάσουν τον αγώνα μας για δικαιοσύνη ούτε με καταστολή.
Επίσης, του προτείνουμε να προετοιμάσει καλά τους στρατιώτες του, γιατί τη δύναμη του οργανωμένου λαού δεν τη σταματούν ούτε κανόνια ούτε τείχη.
Η δύναμή του βρίσκεται στην τρομοκρατία, το ψέμα και το βρώμικο πόλεμο, οι δικές μας επιθέσεις είναι κατά μέτωπο, ανοιχτά, με αυτά τα χέρια που είναι συνηθισμένα να δουλεύουν και αυτά τα πόδια που ανοίγουν δρόμους.
Ένα χρόνο από τη σύλληψή μας, από δω που βρισκόμαστε, σας λέμε ότι δε πρόκειται να βρούμε ανάπαυση μέχρι να υπάρξει δικαιοσύνη και να νικηθεί η κακή κυβέρνηση.
Με εκτίμηση
Πολιτικοί κρατούμενοι από τα κάτω και αριστερά
Ελευθερία ή θάνατος!
Μάιος 2007
Οι κρατούμενοι της La Palma ειδοποιήθηκαν στις 5 Μαΐου τα ξημερώματα, για την απόφαση του δικαστή της Toluca ενώ, τι ειρωνεία, η σύζυγος του Ignacio del Valle, Trinidad, όταν βρισκόταν στην Cuernavaca για να παραλάβει, εκ μέρους του συντρόφου της και εκ μέρους του FPDT, το εθνικό βραβείο ανθρωπίνων δικαιωμάτων Don Sergio Mendez Arceo. Η απόφαση έγινε γνωστή στο Ατένκο όταν έφτανε το καραβάνι αλληλεγγύης με επικεφαλής το SCI Marcos και τους συντρόφους της Άλλης Καμπάνιας.
Εκπρόσωπος του FPDT δήλωσε ότι «κάτι τέτοιο δείχνει τη μεγάλη σημασία που δίνει η κυβέρνηση της πολιτείας σε αυτό, στέλνοντας πολιτικά το μήνυμα της όξυνσης της σύγκρουσης. Επιθυμεί την παραδειγματική τιμωρία.»
Στη συνέντευξη τύπου που οργανώθηκε προχθές από το FPDT, ανακοινώθηκε η πραγματοποίηση πορείας το Σάββατο 12 Μαΐου η οποία θα καταλήξει στην προεδρική κατοικία Los Pinos.
Εκεί, η Maria Antonia Trinidad Ramirez ανέφερε ότι με την απόφαση αυτή η κυβέρνηση δηλώνει ξεκάθαρα ότι έχει ως στόχο να εκδικηθεί και να τιμωρήσει το λαό του Ατένκο που, το 2001, ανέτρεψε το σχέδιο της κατασκευής του αεροδρομίου, φροντίζοντας, παράλληλα, να παραμένουν ατιμώρητοι οι υπεύθυνοι της καταστολής, των βασανιστηρίων και των βιασμών και οι πολιτικοί τους προϊστάμενοι, όπως ο κυβερνήτης της πολιτείας του Μεξικό, Enrique Pena Nieto, ο πρώην διοικητής Υπηρεσίας Ασφαλείας της Πολιτείας (ASE) ( εμπνευστής και της αιματηρής καταστολής της φοιτητικής εξέγερσης του UNAM, το 2000), Wilfredo Robledo και ο νυν Γενικός Εισαγγελέας, Eduardo Medina Mora. Απαίτησε την άμεση και άνευ όρων απελευθέρωση των πολιτικών κρατουμένων, την ακύρωση των ενταλμάτων σύλληψης, την τιμωρία των φυσικών και ηθικών αυτουργών της αστυνομικής καταστολής. «Ως Μέτωπο των Λαών για την Υπεράσπιση της Γης δε θα επιτρέψουμε να μείνουν οι σύντροφοί μας, ούτε λεπτό παραπάνω, στις φυλακές της κυβέρνησης. Θέλουμε να γυρίσουν πίσω στη γη που υπερασπιζόμαστε όλοι μαζί αυτά τα 6 χρόνια». Τέλος κάλεσε όλους να ενισχύσουν, με τη συμμετοχή τους, τη μόνιμη πλέον κατασκήνωση που, από τις πρώτες μέρες της καταστολής, το Μάιο του 2006, έχει στηθεί έξω από τη φυλακή του Σαντιαγκίτο.
Ίσως, η κυβέρνηση επιλέγει να τελειώνει με το λαό του Ατένκο και για έναν επιπλέον λόγο αφού μεγάλη πολυεθνική εταιρία επαναφέρει την πρόταση για την κατασκευή αεροδρομίου στην περιοχή.
Τα γράμματα των κρατουμένων των φυλακών του Santiaguito και της La Palma φανερώνουν όχι μόνο την οργή αλλά και την αποφασιστικότητα των κοινωνικών αγωνιστών του Ατένκο να μην υποταχθούν, να μην πουληθούν. «Hasta morir, si es preciso». Ως το θάνατο, αν χρειαστεί.
Ακολουθούν τα γράμματα των πολιτικών κρατουμένων του Santiaguito, για τον 1 χρόνο από την επίθεση στο Ατένκο και του Ignacio del Valle, από τη φυλακή υψίστης ασφαλείας της La Palma, απάντηση στην καταδικαστική απόφαση .
Γράμμα του “Nacho” del Valle από τη φυλακή εξόντωσης της La Palma.
Αδέρφια, σύντροφοι, όλες εσείς οι συντρόφισσες: Από τα βάθη της καρδιάς μας σας στέλνω ένα χαιρετισμό και μια αδερφική αγκαλιά ευχόμενος να έχετε ευημερία στις καρδιές σας και αρμονία στις δράσεις σας, ακολουθώντας πάντα το ίδιο αστέρι, την πορεία που μας οδηγεί στο όνειρο αυτό που τόσο λαχταράμε, και ενωμένοι θα κατακτήσουμε, ακόμα κι αν αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να διανύσουμε το δρόμο του πόνου και της οργής.
Ξέρω ότι είστε αυτοί που πρέπει να είστε : εκείνοι που κάνατε δικό σας τον πόνο και την οργή μας, την ανικανότητά μας, τις κραυγές μας, αυτοί που ήσασταν πάντα, σιωπηλοί, που στηρίζετε, αντιστέκεστε, προχωρώντας, δημιουργώντας τα μονοπάτια που περιμένουν τα βήματά μας, συμμετέχοντας ενωμένοι, ορίζοντες που με πόνο και θάνατο σφυρηλάτησαν οι παππούδες μας, χωρίς να πουληθούν, χωρίς να λυγίσουν, αντιστεκόμενοι, κρατώντας στις γροθιές τους το μέλλον χιλιάδων, σαν σημαίες που κραδαίνονται κυματίζοντας τις χαραυγές της ελπίδας.
Σήμερα, κλείνει ένας χρόνος από την επίθεση που εξαπέλυσε το κτήνος, προσβάλλοντας, με τον πιο δειλό και ελεεινό τρόπο, τα ιερότερα αισθήματά μας, αφήνοντας μια τόσο βαθειά πληγή που μας κάνει να τρέμουμε από οργή, δεν ξεχνιέται, και μας καλεί να εντείνουμε τις προσπάθειές μας για να συνεχίσουμε την πορεία, να μην σταματήσουμε ποτέ. Ακόμα κι αν ο δρόμος είναι αργός, έχει πολλές στροφές και παραμονεύουν πολλοί κίνδυνοι που μας απειλούν αδιάκοπα, δεν πρέπει να σταματήσουμε γιατί είμαστε ρυάκια που στο κάλεσμα της βροχής σχηματίζουμε ποτάμια μεγάλα, που, ενωμένα, πνίγουν το κτήνος , σπάζοντας με κρότο τα σίδερα που φυλακίζουν τα πιο όμορφα όνειρά μας για δικαιοσύνη και ελευθερία.
Προς όλους: η ευγνωμοσύνη που νιώθουμε γεννήθηκε από τα αισθήματα μας, αυτά που επέζησαν από την ανελέητη αυτή επίθεση, που γέμισε με πληγές, φόβο και πόνο τις ψυχές και τη σάρκα μας. Πώς να ξεχάσουμε τη αδερφική και αποφασιστική βοήθεια απέναντι στο δράμα της καταστολής, με την μαινόμενη φρουρά να επιτίθεται ενάντια στο λαό μας και το αίμα που έβαψε το θάρρος μας να πούμε φτάνει πια! Δε δεχόμαστε ούτε φιλοδωρήματα που συνοδεύονται από ψέματα καλής θελήσεως ούτε συμπόνια! Πώς να πιστέψουμε στην καλή θέληση όταν μας εκμεταλλεύονται, μας ταπεινώνουν, και δολοφονούν στο όνομα του δικαίου, κλέβοντας από τη ζωή μας τη δημιουργική αυτή δύναμη με την οποία τα χέρια μας δίνουν ζωή στην ύλη; Πώς να πιστέψουμε στη δικαιοσύνη όταν μας υποδεικνύουν ως εγκληματίες προσβάλλοντας μας, με σκανδαλώδεις εκφράσεις. Και αυτοί να εμφανίζονται ως θύματα απέναντι στις εκκλήσεις του λαού μας για δικαιοσύνη. Εφαρμόζοντας τις πλέον ελεεινές μεθόδους για να επιβάλλουν το καθεστώς καταστολής τους και επιβάλλοντας το φόβο και την τιμωρία.
Παρ’ όλα αυτά, ωστόσο, το κτήνος σφάλει για άλλη μια φορά. Γιατί ποιος μπορεί να φυλακίσει τη μανία ενός ηφαιστείου; Σιωπή του αιώνα που εκρήγνυται σε ελάχιστο χρόνο, και αφήνει κομμάτια οργής και πόνου, ποιος μπορεί να φυλακίσει αυτό το σύμπαν από ελευθεριακά φτερά που πετούν, όπως τα αναμμένα φώτα διαλύουν την ομίχλη που φυλακίζει τα όνειρά μας; Ποιος μπορεί να φυλακίσει το φως που εισβάλει ορμητικά; και στο κάλεσμά του συγκρούεται για να ξυπνήσει τις συνειδήσεις και να οδηγήσει την δική του πορεία, ακολουθώντας τους ορίζοντες της δικαιοσύνης και της ελευθερίας; Ποιος μπορεί να σταματήσει την πορεία των βημάτων σου;
Σε όλους τους αδερφούς και τις αδερφές εκφράζω ξανά την εκτίμηση, το σεβασμό που, ως άνθρωποι, τρέφουμε για σας και την ευγνωμοσύνη μας για την επαναστατική σας αλληλεγγύη.
Ως ομάδες, λιγότερο ή περισσότερο πλατιές οργανώσεις, όλων των μεγεθών, όλων των τομέων, των κατοίκων των γειτονιών, των φοιτητών, των αγροτών, των ιθαγενών αδερφών μας, της πόλης, της υπαίθρου ή του βουνού, ο αγώνας συνεχίζεται.
Η φυλακή μπορεί να φοβίζει αλλά δε σκοτώνει, πεθαίνει μόνο αυτός που σπάει, αυτός που υποτάσσεται.
Από τη φυλακή Εξόντωσης της La Palma.
IGNACIO DEL VALLE, Μέτωπο των Λαών για την Υπεράσπιση της Γης.
Προς το λαό, γενικά:
Αγαπητοί σύντροφοι
Δεχθείτε ένα στοργικό χαιρετισμό από τη φυλακή του Santiaguito στην Almoloya de Juárez.
Ένα χρόνο από την άδικη σύλληψή μας, σας λέμε ότι, οι πληγές δεν έχουν γιατρευτεί, εξακολουθούν να είναι ανοιχτές, προκαλώντας θυμό αλλά και δίνοντας μας δύναμη.
Η κακή κυβέρνηση πιστεύει ότι, κρατώντας μας υπό καθεστώς απαγωγής, οι φωνές μας θα σωπάσουν ή θα εξασθενίσουν, τα βήματά μας θα σταματήσουν. Όμως κάνουν λάθος, εξακολουθούμε να είμαστε όρθιοι με αξιοπρέπεια και δύναμη, ζητώντας δικαιοσύνη και ελευθερία για όλους, για να απελευθερώσουμε τη χώρα μας από το φασιστικό και δολοφονικό αυτό σύστημα.
Η φωνή μας συνεχίζει να ακούγεται γιατί δεν είναι μόνη, είναι μια συλλογική φωνή που βγαίνει μέσα από τις φυλακές, τους τάφους, τις κοινότητες, τα σχολεία, τους κάμπους, τα εργοστάσια, τα σπίτια, τους δρόμους, την πόλη, τις ακτές, τη σιέρρα, την έρημο. Η φωνή μας κραυγάζει το όνομα των δολοφόνων, του Vicente Fox, του Enrique Peña Nieto, του Ulises Ruiz, του PRI, του PAN, του PRD, της TV Azteca, της Televisa, Medina Mora καθώς και των διεφθαρμένων υπαλλήλων τους όπως του Abel Villicapa, του Wilfredo Robledo, της Elena Pérez Duarte, και όλων εκείνων που προδίδουν πρόθυμα το λαό, αναζητώντας εξουσία και προνόμια.
Θέλουμε να προτείνουμε στο Felipe Calderón να χτίσει κι άλλες φυλακές κι άλλους τάφους, να σπάσει τις διεθνείς συμφωνίες για τα ανθρώπινα δικαιώματα, γιατί δεν πιστεύουμε πια τα ψεύτικα και υποκριτικά λόγια του για «ελεύθερη και δημοκρατική χώρα».
Ζούμε σε μια δικτατορία, την οποία δεν ανεχόμαστε, γι’ αυτό και καθημερινά υπάρχουν όλο και περισσότερες κοινωνικές εξεγέρσεις, και δε θα καταφέρουν να κατευνάσουν τον αγώνα μας για δικαιοσύνη ούτε με καταστολή.
Επίσης, του προτείνουμε να προετοιμάσει καλά τους στρατιώτες του, γιατί τη δύναμη του οργανωμένου λαού δεν τη σταματούν ούτε κανόνια ούτε τείχη.
Η δύναμή του βρίσκεται στην τρομοκρατία, το ψέμα και το βρώμικο πόλεμο, οι δικές μας επιθέσεις είναι κατά μέτωπο, ανοιχτά, με αυτά τα χέρια που είναι συνηθισμένα να δουλεύουν και αυτά τα πόδια που ανοίγουν δρόμους.
Ένα χρόνο από τη σύλληψή μας, από δω που βρισκόμαστε, σας λέμε ότι δε πρόκειται να βρούμε ανάπαυση μέχρι να υπάρξει δικαιοσύνη και να νικηθεί η κακή κυβέρνηση.
Με εκτίμηση
Πολιτικοί κρατούμενοι από τα κάτω και αριστερά
Ελευθερία ή θάνατος!
Μάιος 2007
14.4.07
Η φωνή της Amate
ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ «ΈΚΤΗ»
ΠΡΟΣ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΕΓΧΩΡΙΟ ΚΑΙ ΔΙΕΘΝΗ ΤΥΠΟ
Οι Πολιτικοί Κρατούμενοι, μέλη της «Φωνής της Αμάτε» συμμετέχοντες στην Άλλη Καμπάνια, στέλνουμε τον αδελφικό μας χαιρετισμό στην αντιπροσωπεία (του EZLN), που αποτελείται από 7 comandantas, 7 comandantes και τον subcomandante, στο νέο αυτό ξεκίνημα της δεύτερης φάσης της Άλλης Καμπάνιας.
Εμείς οι Πολιτικοί Κρατούμενοι εδώ και ένα χρόνο και για αόριστο χρονικό διάστημα έχουμε εγκατασταθεί σε σκηνές στο εσωτερικό του Cereso (σωφρονιστικού ιδρύματος) Νο 14 «El amate»۠ εδώ μας κρατά η κακή κυβέρνηση καθώς και τα κακά ανώτατα στελέχη της «δικαστικής διοίκησης» που μας επιβάλουν άδικες και μακριάς διάρκειας δίκες. Ωστόσο εμείς είμαστε πολύ ικανοποιημένοι για το ξεκίνημα της δεύτερης φάσης της Άλλης Καμπάνιάς μας, για το λόγο αυτό υψώνουμε τη φωνή μας για να σας πούμε ότι αν και βρισκόμαστε εδώ και στερούμαστε την ελευθερία μας, θα είμαστε μαζί σας κάθε στιγμή αυτής της μεγάλης μέρας.
Εμείς είμαστε αποφασισμένοι να σηκώσουμε τις γροθιές μας και ν’ αναζητήσουμε την πραγματική δικαιοσύνη, δε θα κάνουμε ποτέ πίσω στις ενέργειές μας, γιατί ξέρουμε ότι μόνο ενωμένοι θα γίνουμε πιο δυνατοί για να υπερασπιστούμε τα δικαιώματά μας.
Σήμερα, με αυτό το γράμμα, σας λέμε ότι δεν είμαστε μόνοι, αφού φτωχοί άνθρωποι, οι πολιτικοί κρατούμενοι και κρατούμενες, είμαστε έτοιμοι για οποιαδήποτε δράση.
Σήμερα, από το χαράκωμα του αγώνα μας, παλεύοντας να πετύχουμε την ελευθερία μας, ζητάμε από την αντιπροσωπεία την καλύτερη δυνατή συμβουλή και παρέμβασή της.
Επίσης θέλουμε να στείλουμε τους αδελφικούς χαιρετισμούς μας στους πολιτικούς κρατούμενους και κρατούμενες του Σαν Σαλβαδόρ Ατένκο, της Οαχάκα, της «La voz de los Llanos del Cereso No 5 del Jovel» καθώς και σε όλους όσους βρίσκονται στις άλλες πολιτείες, και στερούμαστε την ελευθερία μας επειδή αγωνιζόμαστε για το σεβασμό των δικαιωμάτων μας. Θέλουμε να τους πούμε να συνεχίσουν και να μην απογοητεύονται. Στην πορεία αυτή που ξεκίνησε δεν είμαστε μόνοι.
Σύντροφοι, η νίκη είναι δική μας και η ελευθερία μας ανήκει.
Δεν είμαστε μόνοι, δεν είμαστε μόνοι, δεν είμαστε μόνοι.
Ως την νίκη
Αδελφικά
«Η φωνή της Amate»
Πολιτικοί κρατούμενοι, συμμετέχοντες στην Άλλη Καμπάνια
Cereso No 14 “El Amate” Cintalapa, Chiapas, México
Μεξικό 2007
ΠΡΟΣ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΕΓΧΩΡΙΟ ΚΑΙ ΔΙΕΘΝΗ ΤΥΠΟ
Οι Πολιτικοί Κρατούμενοι, μέλη της «Φωνής της Αμάτε» συμμετέχοντες στην Άλλη Καμπάνια, στέλνουμε τον αδελφικό μας χαιρετισμό στην αντιπροσωπεία (του EZLN), που αποτελείται από 7 comandantas, 7 comandantes και τον subcomandante, στο νέο αυτό ξεκίνημα της δεύτερης φάσης της Άλλης Καμπάνιας.
Εμείς οι Πολιτικοί Κρατούμενοι εδώ και ένα χρόνο και για αόριστο χρονικό διάστημα έχουμε εγκατασταθεί σε σκηνές στο εσωτερικό του Cereso (σωφρονιστικού ιδρύματος) Νο 14 «El amate»۠ εδώ μας κρατά η κακή κυβέρνηση καθώς και τα κακά ανώτατα στελέχη της «δικαστικής διοίκησης» που μας επιβάλουν άδικες και μακριάς διάρκειας δίκες. Ωστόσο εμείς είμαστε πολύ ικανοποιημένοι για το ξεκίνημα της δεύτερης φάσης της Άλλης Καμπάνιάς μας, για το λόγο αυτό υψώνουμε τη φωνή μας για να σας πούμε ότι αν και βρισκόμαστε εδώ και στερούμαστε την ελευθερία μας, θα είμαστε μαζί σας κάθε στιγμή αυτής της μεγάλης μέρας.
Εμείς είμαστε αποφασισμένοι να σηκώσουμε τις γροθιές μας και ν’ αναζητήσουμε την πραγματική δικαιοσύνη, δε θα κάνουμε ποτέ πίσω στις ενέργειές μας, γιατί ξέρουμε ότι μόνο ενωμένοι θα γίνουμε πιο δυνατοί για να υπερασπιστούμε τα δικαιώματά μας.
Σήμερα, με αυτό το γράμμα, σας λέμε ότι δεν είμαστε μόνοι, αφού φτωχοί άνθρωποι, οι πολιτικοί κρατούμενοι και κρατούμενες, είμαστε έτοιμοι για οποιαδήποτε δράση.
Σήμερα, από το χαράκωμα του αγώνα μας, παλεύοντας να πετύχουμε την ελευθερία μας, ζητάμε από την αντιπροσωπεία την καλύτερη δυνατή συμβουλή και παρέμβασή της.
Επίσης θέλουμε να στείλουμε τους αδελφικούς χαιρετισμούς μας στους πολιτικούς κρατούμενους και κρατούμενες του Σαν Σαλβαδόρ Ατένκο, της Οαχάκα, της «La voz de los Llanos del Cereso No 5 del Jovel» καθώς και σε όλους όσους βρίσκονται στις άλλες πολιτείες, και στερούμαστε την ελευθερία μας επειδή αγωνιζόμαστε για το σεβασμό των δικαιωμάτων μας. Θέλουμε να τους πούμε να συνεχίσουν και να μην απογοητεύονται. Στην πορεία αυτή που ξεκίνησε δεν είμαστε μόνοι.
Σύντροφοι, η νίκη είναι δική μας και η ελευθερία μας ανήκει.
Δεν είμαστε μόνοι, δεν είμαστε μόνοι, δεν είμαστε μόνοι.
Ως την νίκη
Αδελφικά
«Η φωνή της Amate»
Πολιτικοί κρατούμενοι, συμμετέχοντες στην Άλλη Καμπάνια
Cereso No 14 “El Amate” Cintalapa, Chiapas, México
Μεξικό 2007
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
